Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

12 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο καθιερώθηκε το 2009 με πρωτοβουλία των «Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα» (RSF), μιας δημοσιογραφικής οργάνωσης με έδρα τη Γαλλία, ταγμένης στην υπεράσπιση της ελευθερίας της έκφρασης. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Μαρτίου για να μας υπενθυμίσει ότι υπάρχουν χώρες που λογοκρίνουν το Ίντερνετ και στερούν από τους πολίτες τους το δικαίωμα στην έκφραση και την ενημέρωση.

Η οργάνωση αναφέρει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 69 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που βρίσκονται στη φυλακή, επειδή τόλμησαν να εκφράσουν ελεύθερα τις απόψεις τους στο Διαδίκτυο.

Στον κατάλογο με τους «Εχθρούς του Ίντερνετ», που συντάσσει κάθε χρόνο, στις πρώτες θέσεις για το 2010 βρίσκονται οι χώρες: Σαουδική Αραβία, Βιρμανία, Κίνα, Βόρειος Κορέα, Κούβα, Αίγυπτος, Ιράν, Ουζμπεκιστάν, Συρία, Τυνησία, Τουρκμενιστάν και Βιετνάμ.

12 Μαρτίου 1945: πεθαίνει η Άννα Φρανκ, εβραιοπούλα που έμεινε στην ιστορία για το ημερολόγιό της. (Γεν. 12/6/1929)


Η Άννα Φρανκ (Anneliese Marie (Anne) Frank, 12 Ιουνίου 1929 στην Φρανκφούρτη -12 Μαρτίου 1945 στο Μπέργκεν-Μπέλζεν) ήταν Γερμανίδα Εβραιοπούλα που έγραψε ένα ημερολόγιο ενώ κρυβόταν, μαζί με τους δικούς της και τέσσερις οικογενειακούς φίλους, σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ολλανδίας. Η οικογένειά της είχε μετακομίσει στο Άμστερνταμ όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία, αλλά παγιδεύτηκε όταν η κατοχή επεκτάθηκε και στην Ολλανδία. Καθώς οι διώξεις των Εβραίων εντάθηκαν, η οικογένεια άρχισε τον Ιούλιο του 1942 να κρύβεται σε μυστικά δωμάτια του γραφείου του πατέρα, Όττο Φρανκ. Μετά από δύο χρόνια τούς κατέδωσαν και η οικογένεια στάλθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Γκεστάπο λεηλάτησε τη σοφίτα, όπου κρυβόταν η οικογένειά της, αφήνοντας ανάκατα στο πάτωμα περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες κτλ. Λίγες μέρες αργότερα, μια καθαρίστρια βρήκε ανάμεσά τους το ημερολόγιο της Άννας. Χωρίς να ξέρει τι ήταν, το παρέδωσε στη Μιπ και την Έλλη, δύο κορίτσια, που η βοήθειά τους στις εβραϊκές οικογένειες δεν αποκαλύφθηκε ποτέ. Η Άννα και η αδελφή της, Μαργκότ, μεταφέρθηκαν, δύο μήνες πριν το θάνατο της μητέρας τους, στο γερμανικό στρατόπεδο Μπέργκεν – Μπέλζεν. Εκεί η Άννα έδειξε το ίδιο κουράγιο και καρτερικότητα που την είχαν κάνει γνωστή στο Άουσβιτς. Τον Φεβρουάριο του 1945 και τα δυο κορίτσια αρρώστησαν από τύφο. Μια μέρα, η Μαργκότ, προσπαθώντας να σηκωθεί από το κρεβάτι της, που βρισκόταν ακριβώς πάνω από το κρεβάτι της Άννας, έχασε την ισορροπία της και έπεσε κάτω. Στην κατάσταση που βρισκόταν, ο οργανισμός της δεν άντεξε το σοκ. Ο θάνατος της αδελφής της προκάλεσε στην Άννα αυτό που όλα τα προηγούμενα βάσανά της δεν μπόρεσαν να προκαλέσουν: έσπασε το ηθικό της. Λίγες μέρες αργότερα, στις αρχές Μαρτίου, πέθανε. Ο πατέρας της, Όττο, ο μόνος που επέζησε από τους οκτώ της σοφίτας, γύρισε μετά το τέλος του πολέμου στο Άμστερνταμ, όπου ανακάλυψε ότι το ημερολόγιό της είχε διασωθεί. Πεπεισμένος ότι αποτελούσε μοναδική μαρτυρία, προχώρησε στην έκδοσή του. Το ημερολόγιο εκδόθηκε αρχικά στην αγγλική γλώσσα, με τον τίτλο The Diary of a Young Girl (Το Ημερολόγιο μιας Νεαρής Κοπέλας).

Το ημερολόγιο, που είχε δοθεί στην Άννα ως δώρο για τα 13α γενέθλιά της, περιγράφει τα γεγονότα της ζωής της από τις 12 Ιουνίου 1942 μέχρι την τελευταία μέρα πουν έγραψε σ' αυτό, την 1η Αυγούστου 1944. Γραμμένο στα ολλανδικά, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κι έγινε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του κόσμου. Διασκευάστηκε για την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, το θέατρο, ακόμα και για την όπερα. Το βιβλίο δίνει μια λεπτομερή περιγραφή της καθημερινής ζωής κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής· μέσω των γραπτών της, η Άννα Φρανκ έγινε ένα από τα πιο γνωστά θύματα του Ολοκαυτώματος

12 Μαρτίου 1994: αποδεικνύεται, πως η φωτογραφία, η οποία θεωρούταν, ότι απεικόνιζε το τέρας του Λοχ Νες, ήταν απάτη.

Τέρας του Λοχ Νες έχει επικρατήσει να ονομάζεται θρυλούμενο θαλάσσιο ερπετό (κρυπτίδιο) που σύμφωνα με το μύθο ζει στη λίμνη Νες της βόρειας Σκωτίας. Αποτελεί αντικείμενο μελέτης της κρυπτοζωολογίας. Απαντάται συχνά και με το όνομα Νέσι (αγγλ. Nessie). Αναφορές για την ύπαρξη ενός απροσδιόριστου τέρατος στη λίμνη του Λοχ Νες χρονολογούνται από τον 6ο περιπου αιώνα, όταν σύμφωνα με το θρύλο ο άγιος Κολούμπα έσωσε με θαυματουργικό τρόπο τη ζωή ενός ανθρώπου από αυτό.
Στις πρώτες σύγχρονες αναφορές ανήκει μια ανώνυμη επιστολή στην εφημερίδα Inverness Courier το 1932, σύμφωνα με την οποία ένα ζευγάρι είχε παρατηρήσει στη λίμνη του Λοχ Νες ένα άγνωστο είδος , όπως μαρτυρούσαν τα ίχνη του στην επιφάνεια της θάλασσας. Αργότερα αποδείχθηκε πως η περιγραφή του ήταν καπως υπερβολική. Έκτοτε ακολούθησαν περισσότερες μαρτυρίες και διαφορετικές αναφορές σε ένα «τέρας» μήκους από 6 έως 124 πόδια. Τον Απρίλιο του 1934 εμφανίστηκε μια φωτογραφία της Νέσι, γνωστή και ως η «φωτογραφία του χειρούργου», δημιούργημα του γυναικολόγου Ρόμπερτ Γουίλσον. Αποτελεί μέχρι σήμερα την πιο δημοφιλή απεικόνιση του τέρατος που εμφανίζεται με μακρύ λαιμό και μικρό κεφάλι, έχοντας παρόμοια χαρακτηριστικά με ένα πλησιόσαυρο. Ο γιος του Γουίλσον παραδέχτηκε την πλαστότητά της, η οποία αποδείχτηκε το 1994 από μια ομάδα ερευνητών. Υποβρύχιες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το 2003, με χρήση σόναρ, απέτυχαν να εντοπίσουν το θρυλούμενο ερπετό.

12 Μαρτίου 2000: η ομάδα πόλο γυναικών της Γλυφάδας κατακτά το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας την Σκιφ Μόσχας 7-5 και γίνεται η πρώτη ελληνική ομάδα γυναικών που αποκτά αυτό τον τίτλο.

Ο Αθλητικός Ναυτικός Όμιλος Γλυφάδας, ιδρύθηκε το 1946 στη Γλυφάδα. Το τμήμα πόλο συστάθηκε μεταγενέστερα. Το 1989 το τμήμα πόλο γυναικών της Γλυφάδας κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα Ελλάδας. Επόμενη επιτυχία της ομάδας ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδας το 1996.
Ακολούθησε η πιο επιτυχημένη περίοδος της ομάδας. Η Γλυφάδα κατέκτησε 4 συνεχόμενα πρωταθλήματα Ελλάδας (1999, 2000, 2001, 20002), ενώ παράλληλα πρωταγωνίστησε και στο ευρωπαϊκό χώρο. Το 2000 κατέκτησε επίσης και το Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης επικρατώντας επί της Σκιφ Μόσχας με 7-5. Το 2001 υπερασπίστηκε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης αναδείχθηκε όμως δευτεραθλήτρια Ευρώπης αφού ηττήθηκε από την Οριτζόντε Κατάνια.
Το 2003 αναδείχθηκε και πάλι πρωταθλήτρια Ευρώπης αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη Ντουναϊβάρος. Την επόμενη χρονιά το 2004 η Οριτζόντε Κατάνια στέρησε για μια ακόμη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών από τη Γλυφάδα αφήνοντάς στη 2η θέση της δευτεραθλήτριας Ευρώπης. Στην Ελλάδα όμως η Γλυφάδα ανδείχθηκε πρωταθλήτρια για το 2004. Το 2004 στην Ολυμπιάδα της Αθήνας η Εθνική Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο έχοντας στη σύνθεσή της 7 αθλήτριες του ΑΝΟΓ (Γεωργία Ελληνάκη, Σταυρούλα Κοζομπόλη, Αντωνία Μωραΐτη, Κατερίνα Οικονομοπούλου, Αγγελική Καραπατάκη, Κυριακή Λιόση, Ευτυχία Καραγιάννη).
Το 2006 η ΑΝΟ Γλυφάδας αγωνίστηκε στον τελικό του Λεν Τρόφι και το 2007 επέστρεψε στην ελίτ του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καθώς αναδείχθηκε 3η στο Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης Το η Γλυφάδα 2008 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας που ήταν και ο τελευταίος τίτλος της ομάδας.

πηγη: el.wikipedia.org

12 Μαρτίου 2005: πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς στα 73 του χρόνια ο Σταύρος Κουγιουμτζής ,μουσικοσυνθέτης και στιχουργός

Ο Σταύρος Κουγιουμτζής (1932 - 12 Μαρτίου 2005) ήταν Έλληνας μουσικοσυνθέτης και στιχουργός.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1932 σε έναν προσφυγικό καταυλισμό στο Επταπύργιο, κοντά στις φυλακές του Γεντί-Κουλέ. Μικρασιάτης στην καταγωγή που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Θεσσαλονίκη, την πόλη που τόσο αγαπούσε.

Πρώτα βήματα
Μπήκε στο χώρο της μουσικής σε ηλικία 15 ετών, με σπουδές στη Σχολή πιάνου του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Το 1952, για λόγους βιοπορισμού, αρχίζει να εργάζεται ως πιανίστας σε νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης. Έγραψε το πρώτο του τραγούδι «Περιστεράκι» το 1960 με το οποίο συμμετείχε στο Φεστιβάλ του ΕΙΡ, με ερμηνεύτρια τη Ζωή Κουρούκλη.
Γράφει την επιτυχία "Μη μου θυμώνεις μάτια μου", που ερμηνεύει αρχικά η Χορωδία Φ.Ε.Μ. και στη συνέχεια ο Γιάννης Πουλόπουλος, όπως και το "Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά" και ξεκινά συνεργασίες με μεγάλα ονόματα της τότε μουσικής σκηνής όπως η Καίτη Χωματά και ο Γιάννης Βογιατζής. Το 1966 εμφανίστηκε και στο χώρο του θεάτρου, γράφοντας μουσική για το «Το ταξίδι» του Γιώργου Θέμελη στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, σε σκηνοθεσία Ευγένιου Σπαθάρη.

Συνεργασίες
Μετακόμισε στην Αθήνα το 1967 για να συνεργαστεί με τη δισκογραφική εταιρεία ΜΙΝΟΣ και με τους τότε ανερχόμενους τραγουδιστές Γιώργο Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου, Γιάννη Καλατζή και Γιάννη Πάριο. Αυτή την περίοδο έγραψε τα σημαντικότερα τραγούδια της σταδιοδρομίας του: Πού 'ναι τα χρόνια (Α. Δασκαλόπουλος), Να 'τανε το '21 (Σ. Τσώτου) - το τραγούδι που τον καθιέρωσε, Κάπου νυχτώνει (Σ. Κουγιουμτζής), Όλα καλά κι όλα ωραία (Σ. Κουγιουμτζής), Ο ουρανός φεύγει βαρύς (Σ. Κουγιουμτζής), Έτσι ειν' οι ανθρώποι (Σ. Τσώτου). Αν και στιχουργός ο ίδιος, συνεργάστηκε με σπουδαίους στιχουργούς όπως το Μάνο Ελευθερίου, Κ. Βίρβο, Σώτια Τσώτου, Μ. Μπουρμπούλη, Λευτέρη Παπαδόπουλο και ποιητές σαν τον Γ. Θέμελη, Ντ. Χριστιανόπουλο, και Κώστα Βάρναλη. Αργότερα συνεργάστηκε με μια σειρά άλλων μεγάλων ερμηνευτών όπως το Γιάννη Πάριο, την Άννα Βίσση, τον Αντώνη Καλογιάννη, το Γιάννη Καλατζή και την Ελευθερία Αρβανιτάκη σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, το Κόκκινο φουστάνι.
Ακολούθησε μια σιωπή 11 ετών, κατά τη διάρκεια των οποίων επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη από το 1988. Με πρόταση του Γιώργου Νταλάρα, επανήλθε στο προσκήνιο το 1998, με καινούργια κομμάτια βασισμένα στη βυζαντινή παράδοση, που ηχογραφήθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής, με τον Νταλάρα και την Αιμιλία Κουγουμτζή και συνοδεία χορωδίας, με τον τίτλο " Ύμνοι αγγέλων σε ρυθμούς ανθρώπων". Η τελευταία του δισκογραφική παρουσία το 2001 ήταν το " Έβρεχε ο κόσμος" με 11 τραγούδια που έγραψε για την κόρη του, Μαρία Κουγιουμτζή και το Γιώργο Χριστοδούλου.

Ο συνθέτης έφυγε το Σάββατο 12 του Μάρτη 2005, στα 73 του χρόνια, από ανακοπή καρδιάς

πηγη: https://el.wikipedia.org

12 Μαρτίου 1988: γεννιέται ο Κώστας Μήτρογλου, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής

Ο Κώστας Μήτρογλου (Κρηνίδες Καβάλας, 12 Μαρτίου 1988) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός.
Υπήρξε βασικό μέλος της εθνικής Νέων του 2007 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων, όπου έφτασε στον τελικό της διοργάνωσης κατακτώντας τη δεύτερη θέση. Ο ίδιος αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Υπήρξε διεθνής και με την εθνική Ελπίδων.
Έχει κατακτήσει έξι (6) πρωταθλήματα (2008, 2009, 2011[1], 2013, 2014 και 2015), τέσσερα (4) κύπελλα Ελλάδας (2008, 2009, 2013, 2015) και ένα (1) Σούπερ Καπ (2007), όλα με τον Ολυμπιακό, ενώ με τον Ατρόμητο έχει αγωνιστεί στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 2012.

Συλλογική καριέρα
Σε πολύ μικρή ηλικία μετανάστευσε στη Νόικιρχεν-Φλιν (Neukirchen-Vluyn), μια πόλη 30.000 κατοίκων, κοντά στο Ντούισμπουργκ, στη Γερμανία, όπου και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Από το 2005 έως το 2007 ήταν μέλος της Β' Ομάδας του Γκλάντμπαχ που συμμετείχε στις μικρές κατηγορίες της Γερμανίας.
Το 2007 μετά τις καλές του εμφανίσεις με την εθνική Νέων υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Έκανε το ντεμπούτο του στις 30 Σεπτεμβρίου 2007, στον αγώνα πρωταθλήματος με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη. Κατά την πρώτη του χρονιά στην ομάδα, ο Μήτρογλου πέτυχε 4 γκολ σε 12 αγώνες πρωταθλήματος. Ο Ολυμπιακός στέφθηκε πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδας, ενώ κατέκτησε και το Σούπερ Καπ.
Στις αρχές της επόμενης χρονιάς, τον Σεπτέμβριο, τραυματίστηκε και έμεινε εκτός γηπέδων για δύο μήνες, έως τον Νοέμβριο. Συνολικά στο πρωτάθλημα, ο Μήτρογλου πέτυχε 2 τέρματα σε 7 συμμετοχές ενώ για άλλη μια χρονιά σημείωσε σημαντικά τέρματα στο Κύπελλο. Για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο, αναδείχθηκε πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδας με τον Ολυμπιακό.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 αποτελούσε βασική επιλογή στην επιθετική γραμμή της ομάδας. Κατά την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος είχε 9 γκολ σε 26 συμμετοχές και ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του για αυτή την περίοδο. Σκόραρε επίσης το μοναδικό γκολ στον θεσμό του κυπέλλου, όπου αποκλείστηκε νωρίς και 4 γκολ στο Champions League. Ο Μήτρογλου συνέχισε να αγωνίζεται στο πρώτο μισό της περιόδου 2010-11 στον Ολυμπιακό.
Στις 11 Ιανουαρίου 2011 παραχωρήθηκε ως δανεικός στον Πανιώνιο ως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, καθώς στον Ολυμπιακό δεν είχε αρκετό χρόνο συμμετοχής. Στον Πανιώνιο ο Μήτρογλου πέτυχε οκτώ γκολ σε έντεκα εμφανίσεις.
Στις 2 Αυγούστου 2011 ανακοινώθηκε από τον Ατρόμητο ότι θα αγωνιζόταν στην ομάδα για ένα χρόνο ως δανεικός από τον Ολυμπιακό. Ο Ατρόμητος, με τον Μήτρογλου στη σύνθεσή του, κατάφερε να φτάσει στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην ιστορία του και στις 28 Απριλίου 2012 αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό, την ομάδα που είχε τα δικαιώματά του. Ο Ολυμπιακός νίκησε τον Ατρόμητο με 2-1 και ο ίδιος αγωνίστηκε και στα 120 λεπτά της αναμέτρησης.
Με το τέλος της περιόδου 2011-12 ο δανεισμός του στον Ατρόμητο ολοκληρώθηκε και επέστρεψε στο δυναμικό του Ολυμπιακού. Την επόμενη περίοδο (2012-13), σε 25 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, σκόραρε 11 φορές ενώ είχε 3 και 4 γκολ αντίστοιχα σε 6 συμμετοχές κυπέλλου και 8 ευρωπαϊκές.
Από την περίοδο 2013-14 ο Μήτρογλου λογιζόταν ως βασικός κεντρικός επιθετικός της ομάδας, έχοντας ένα δυναμικό ξεκίνημα τόσο στο πρωτάθλημα και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Τον Οκτώβριο απέναντι στη βελγική Άντερλεχτ, πέτυχε ο ίδιος και τα τρία γκολ στην εκτός έδρας νίκη με 3-0, κάτι που ήταν το τρίτο χατ τρικ του στη χρονιά.
Με το επίτευγμά του αυτό, έγινε ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που πέτυχε χατ τρικ στο Champions League (στη σημερινή του μορφή) και ο δεύτερος για ελληνική ομάδα, ενώ πέτυχε δεύτερο σερί χατ τρικ στον επόμενο αγώνα του Ολυμπιακού για το πρωτάθλημα, στην εντός έδρας νίκη απέναντι στη Βέροια (6-0).
Στις 31 Ιανουαρίου 2014 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην αγγλική Φούλαμ, έναντι 15,2 εκατομμυρίων ευρώ (12 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας), γεγονός που τον καθιστά πρώτο στη λίστα με τις ακριβότερες μεταγραφές Ελλήνων ποδοσφαιριστών όλων των εποχών.
Στις 31 Αυγούστου 2014 επέστρεψε στον Ολυμπιακό με τη μορφή δανεισμού για την αγωνιστική περίοδο 2014-15. Ολοκλήρωσε τη χρονιά σημειώνοντας 16 συνολικά γκολ σε 24 συμμετοχές στο πρωτάθλημα.
Στις 6 Αυγούστου 2015 δόθηκε δανεικός στην πορτογαλική Μπενφίκα για έναν χρόνο.

Διεθνής καριέρα
Σε διεθνές επίπεδο, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική Νέων (ηλικίας κάτω των 19 ετών). Μάλιστα, στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, το 2007, στο οποίο η Ελλάδα είχε φτάσει μέχρι τον τελικό, σκόραρε το πρώτο τέρμα της εν λόγω διοργάνωσης στον αγώνα επί της Πορτογαλίας (νίκη 1-0). Πέτυχε, επίσης, γκολ επί της Αυστρίας (ισοπαλία 1-1) στον δεύτερο αγώνα των ομίλων, ενώ στον τρίτο κόντρα στην Ισπανία το σκορ έμεινε στο 0-0. Στον συγκλονιστικό ημιτελικό με τη Γερμανία (ο επόμενος αγώνας στη διοργάνωση), σκόραρε το δεύτερο γκολ της Ελλάδας, που κέρδισε με 3-2. Στον τελικό με την Ισπανία, η ελληνική ομάδα γνώρισε την ήττα με 1-0. Ο Κώστας Μήτρογλου συμμετείχε και στους πέντε (5) αγώνες του θεσμού και ήταν πρώτος σκόρερ με 3 γκολ μαζί με τους Μπεν Ατίρα της Γερμανίας και Μονέτ Πακέ της Γαλλίας.
Αμέσως μετά το τέλος του τουρνουά έγινε μέλος της εθνικής Ελπίδων, αγωνιζόμενος από το 2007 ως το 2009, έχοντας συνολικά 17 συμμετοχές και 4 γκολ.
Με την εθνική Ανδρών έκανε ντεμπούτο στις 14 Νοεμβρίου 2009 απέναντι στην Ουκρανία. Στις 17 Μαΐου 2012 συμπεριλήφθηκε στην 25μελή προεπιλογή του Φερνάντο Σάντος για το Euro 2012 και κατόρθωσε να είναι στην τελική 23άδα που ανακοινώθηκε στις 28 Μαΐου, όπου αγωνίστηκε στον αγώνα με την Τσεχία. Το πρώτο του γκολ με την Ελλάδα, το πέτυχε στις 15 Αυγούστου 2012, σε φιλικό αγώνα, απέναντι στη Νορβηγία. Έως τις 14 Αυγούστου 2013 δεν είχε αγωνιστεί ποτέ σε κάποιον αγώνα ένα ολόκληρο 90λεπτο. Εκείνη την ημέρα η Ελλάδα αντιμετώπισε σε φιλικό την Αυστρία, με τον διεθνή επιθετικό να πετυχαίνει και τα δύο γκολ του αγώνα (2-0).
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία, αγωνιζόμενος τρεις φορές.

12 Μαρτίου 1947: Ο αμερικανός πρόεδρος Χάρι Τρούμαν παρουσιάζει το δόγμα του (Δόγμα Τρούμαν) για την καταπολέμηση του κομουνισμού. Για την Ελλάδα αυτό σημαίνει αποχώρηση των βρετανικών δυνάμεων και ένταξη της χώρας στην αμερικανική σφαίρα επιρροής, καθώς και την έναρξη της αμερικανικής στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας.

Το Δόγμα Τρούμαν ήταν η πολιτική που διατύπωσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν στην ομιλία που εκφώνησε στις 12 Μαρτίου 1947, δηλώνοντας πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα υποστήριζαν την Ελλάδα και την Τουρκία οικονομικά και στρατιωτικά για να αποτρέψει την πτώση του στην Σοβιετική σφαίρα. Οι ιστορικοί συχνά την θεωρούν ως την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, και την έναρξη της πολιτικής της "Συγκράτησης" ("Containment"), δηλαδή της ανάσχεσης της Σοβιετικής επέκτασης.
Ο Πρόεδρος Τρούμαν ανέφερε στο Κογκρέσο πως το Δόγμα ήταν "η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών για να υποστηρίξουν τους ελεύθερους λαούς που αντιστέκονται στην προσπάθεια υποδούλωση τους από ένοπλες μειονότητες ή από εξωτερικές πιέσεις". Ο Τρούμαν αιτιολόγησε, επειδή αυτά τα "ολοκληρωτικά καθεστώτα" εξανάγκαζαν "τους ελεύθερους ανθρώπους", αντιπροσώπευαν μια απειλή στην διεθνή ειρήνη και την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Τρούμαν έκανε αυτή την έκκληση στη κορύφωση της κρίσης του Ελληνικού Εμφύλιου Πολέμου. Υποστήριξε πως αν η Ελλάδα και η Τουρκία δεν λάμβαναν την βοήθεια που χρειάζονταν επειγόντως, μοιραία θα έπεφταν στον Κομμουνισμό με σοβαρές συνέπειες στην περιοχή. Επειδή η Ελλάδα και η Τουρκία ήταν ιστορικοί αντίπαλοι, ήταν απαραίτητο να βοηθηθούν και οι δύο εξίσου, παρ' όλο που η απειλή στην Ελλάδα ήταν περισσότερο άμεση.
Για χρόνια η Μεγάλη Βρετανία υποστήριζε την Ελλάδα, αλλά τώρα βρισκόταν στο χείλος της χρεωκοπίας και αναγκάστηκε να μειώσει δραστικά την εμπλοκή της. Τον Φεβρουάριο του 1947, η Βρετανία ζήτησε επισήμως από τις Ηνωμένες Πολιτείες να πάρουν την θέση της στην υποστήριξη της Ελληνικής κυβέρνησης.
Η πολιτική αυτή κέρδισε την υποστήριξη των Ρεπουμπλικάνων που έλεγχαν το Κογκρέσο, και περιλάμβανε την αποστολή $400 εκατομμυρίων σε Αμερικανικά λεφτά, αλλά όχι στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή. Το αποτέλεσμα ήταν να τερματιστεί η Κομμουνιστική απειλή, και το 1952 και οι δύο χώρες (Ελλάδα και Τουρκία) μπήκαν στο NATO, μια στρατιωτική συμμαχία που εγγυόταν την προστασία τους.
Το Δόγμα εκτάθηκε ανεπίσημα για να γίνει η βάση της Αμερικανικής πολιτικής στον Ψυχρό Πόλεμο σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Μετατόπισε την Αμερικανική εξωτερική πολιτική προς τη Σοβιετική Ένωση από την détente (μια χαλάρωση της έντασης) σε μια πολιτική ανάσχεσης της Σοβιετικής επέκτασης, όπως υποστήριζε ο διπλωμάτης Τζορτζ Κένναν.

Περιφερειακή κρίση
Το 1946-47, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση από πολεμικοί σύμμαχοι μετατράπηκαν σε ανταγωνιστές ενός ψυχρού πολέμου. Εκείνη την περίοδο, ο Σοβιετικός ιμπεριαλισμός στην Ανατολική Ευρώπη, η αναβληθείσα αποχώρηση των Σοβιετικών από το Ιράν, και η κατάρρευση της Συμμαχικής συνεργασίας στην Γερμανία σχημάτισε το υπόβαθρο των κλιμακούμενων εντάσεων για το Δόγμα Τρούμαν· η απάντηση των ΗΠΑ έχει συζητηθεί πολύ από τους ιστορικούς. Ο ίδιος ο Τρούμαν αρχικά είχε γίνει καχύποπτος στις διαπραγματεύσεις του με τους Σοβιετικούς στην Διάσκεψη του Πότσνταμ, η Σοβιετική απροθυμία για αποχώρηση από το Ιράν που ήταν προγραμματισμένη στις αρχές Μαρτίου του 1946, ενίσχυσε τις ανησυχίες του. Λίγες μέρες αργότερα, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έκανε την περίφημη ομιλία του για το Σιδηρούν Παραπέτασμα, σχετικά με τις εξελίξεις στην Ευρώπη.
Για τον Τρούμαν, μαζί με την αναπτυσσόμενη αναταραχή στην Ελλάδα, όλο αυτό άρχισε να φαίνεται ως μια κίνηση λαβίδας κατά των πετρελαιοφόρων περιοχών της Μέσης Ανατολής και των θερμών υδάτων της Μεσογείου. Ο Τρούμαν ήταν επικριτικός στον Υπουργό Εξωτερικών του, Byrnes, και γιατί "τον άφησε στο σκοτάδι" για την Διάσκεψη της Μόσχας, και πως το Ιράν δεν είχε μπει στην ατζέντα. Σε μία επιστολή που ακολούθησε προς αυτόν, ο Τρούμαν έγραφε "Πιστεύω πως έχουμε καθήκον να διαμαρτυρηθούμε με κάθε σθένος... εναντίον του Ρωσικού προγράμματος στο Ιράν. ... Αν η Ρωσία δεν αντιμετωπίσει μια σιδερένια γροθιά και μια δυνατή γλώσσα τότε θα ξεσπάσει ακόμα ένας πόλεμος. Μόνο μια γλώσσα κατανοούν... Δεν πιστεύω πως πρέπει να συνεχίσουμε να παίζουμε τον συμβιβασμό... Κουράστηκα να κάνω μπέιμπυ-σίτινγκ στους Σοβιετικούς." Στις 30 Ιανουαρίου 1946 το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε το Ψήφισμα 2 σχετικά με την Σοβιετική απόσυρση από το Ιράν· τα Ψηφίσματα 3 και 5 εγκρίθηκαν κι αυτά τον Απρίλιο και τον Μάιο.
Τον Φεβρουάριο του 1946, ο Κένναν, ένας Αμερικανός διπλωμάτης στη Μόσχα, έστειλε το περίφημο "Μακρύ Τηλεγράφημα", το οποίο προέβλεπε πως οι Σοβιετικοί θα απαντούσαν μόνο σε πίεση και πως ο καλύτερος τρόπος για να τους χειριστείς θα ήταν μέσω μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής συγκράτησης, που να σταματά την γεωγραφική τους επέκταση. Μετά την προειδοποίηση των Βρετανών πως δεν μπορούσαν πλέον να βοηθήσουν την Ελλάδα, και μετά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη στην Ουάσινγκτον τον Δεκέμβριο του 1946 για να ζητήσει την Αμερικανική βοήθεια, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έφτιαξε ένα σχέδιο. Θα δινόταν βοήθεια και στην Ελλάδα και στην Τουρκία, για να βοηθήσουν στην αποκλιμάκωση της μακράς αντιπαράθεσης μεταξύ τους. Τον Μάρτιο του 1947, ο Πρόεδρος Τρούμαν εμφανίστηκε ενώπιον του Κογκρέσο και χρησιμοποίησε την πολιτική της Συγκράτησης του Κένναν ως την βάση γι' αυτό που έγινε γνωστό ως το Δόγμα Τρούμαν.
Για να περάσει οποιαδήποτε νομοθεσία ο Τρούμαν χρειαζόταν την υποστήριξη των Ρεπουμπλικάνων, που έλεγχαν και τους δύο θαλάμους του Κογκρέσου. Ο εκπρόσωπος των Ρεπουμπλικάνων, Γερουσιαστής Arthur H. Vandenberg υποστήριξε σθεναρά την πρόταση του Τρούμαν, με αποτέλεσμα να ξεπεραστούν οι αμφιβολίες των απομονωτιστών όπως του Γερουσιαστή Robert A. Taft.
Οι Αμερικανοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής αναγνώριζαν την αστάθεια της περιοχής, και φοβούνταν πως αν η Ελλάδα έπεφτε στον κομμουνισμό, η Τουρκία δεν θα κρατούσε για πολύ. Παρομοίως, αν η Τουρκία υπέκυπτε στις Σοβιετικές απαιτήσεις, η θέση της Ελλάδας θα κινδύνευε. Δηλαδή, ήταν μια απειλή ενός περιφερειακού ντόμινο που οδήγησε τους Αμερικανούς να πάρουν αυτή την απόφαση. Η Ελλάδα και η Τουρκία ήταν επίσης και στρατηγικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, επειδή η πτώση της Ελλάδας θα έβαζε θα είχε ως αποτέλεσμα την πλευροκόπηση της Τουρκίας (από ανατολικά, βόρεια και δυτικά), και θα ενίσχυε τις δυνατότητες των Σοβιετικών να αποκόψουν τις συμμαχικές γραμμές εφοδιασμού σε περίπτωση πολέμου.
Το Δόγμα Τρούμαν ήταν το πρώτο από μια σειρά κινήσεων περιορισμού από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακολούθησε η οικονομική παλινόρθωση της Δυτικής Ευρώπης με το Σχέδιο Μάρσαλ και η στρατιωτική συγκράτηση με την δημιουργία του ΝΑΤο το 1949. Ο Πρόεδρος Τρούμαν έκανε την αναγγελία σε μια ομιλία του στο Κογκρέσο στις 12 Μαρτίου του 1947, ενώ μαινόταν ο Ελληνικός Εμφύλιος. Ο Τρούμαν επέμεινε πως αν η Ελλάδα και η Τουρκία δεν έπαιρναν την βοήθεια που χρειάζονταν, θα έπεφταν αναπόφευκτα στο Κομμουνισμό με συνέπειες σ' όλη την περιοχή.
Το 1950, ο Τρούμαν υπέγραψε το άκρως απόρρητο σχέδιο πολιτικής NSC-68, που καθόριζε την εξωτερική πολιτική από παθητική σε ενεργητική συγκράτηση. Αυτό το έγγραφο διέφερε από την αρχική ιδέα του Κένναν για συγκράτηση που είχε περιγραφεί στο άρθρο "Χ", περιέχωντας πολύ σκληρότερη αντί-κομμουνιστική ρητορική. Το NSC-68 δήλωνε ρητά πως οι Κομμουνιστές ήθελαν την παγκόσμια κυριαρχία.

Ελλάδα
Το δεύτερο στάδιο του Εμφύλιου Πόλεμου τον Δεκέμβριο του 1944 (Τα Δεκεμβριανά), οι Βρετανοί βοήθησαν στην αποτροπή της κατάληψης της Αθήνα από το αριστερό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (EAM), το οποίο ελεγχόταν από το ΚΚΕ. Στην τρίτη φάση (1946–1949), αντάρτικες δυνάμεις ελεγχόμενες από το ΚΚΕ πολεμούσαν την διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές του 1946, στις οποίες το ΚΚΕ κήρυξε αποχή. Οι Βρετανοί αντιλήφθηκαν πως οι Έλληνες αριστεροί χρηματοδοτούνταν από τον Γιόζιπ Μπροζ Τίτο στη γειτονική Γιουγκοσλαβία· οι Έλληνες κομμουνιστές λάμβαναν ελάχιστη βοήθεια από την Σοβιετική Ένωση, ενώ η Γιουγκοσλαβία τους παρείχε στήριξη και καταφύγιο, όταν η πίεση εναντίον τους από τον Ελληνικό Στρατό γινόταν αφόρητη. Ως τα τέλη του 1946 η αποδυναμωμένη Βρετανική οικονομία σήμαινε πως οι Βρετανοί δεν μπορούσαν πλέον να υποστηρίξουν την Ελλάδα, και έτσι το Λονδίνο ζήτησε από τις ΗΠΑ να μπουν στο παιχνίδι.
Το Κογκρέσο των ΗΠΑ τον Μάιο του 1947, απαντώντας στην έκκληση του Τρούμαν, έδωσε στην Ελλάδα $400 εκατομμύρια σε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια. Η αυξημένη αμερικανική βοήθεια συνέβαλε στην ήττα του ΚΚΕ, παρά τις αποτυχίες των κυβερνητικών δυνάμεων από το 1946 ως το 1948.

Τουρκία
Στο τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, ο Στάλιν απαίτησε τον μερικό έλεγχο των Δαρδανελίων, ένα στρατηγικό πέρασμα μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου. Όταν η Βρετανική βοήθεια στην Τουρκία τερματίστηκε το 1947, οι ΗΠΑ έστειλε στρατιωτική βοήθεια για να εξασφαλίσουν πως η Τουρκία θα διατηρούσε τον έλεγχο των Στενών. Η Τουρκία έλαβε $100 εκατομμύρια σε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια. Η μεταπολεμική περίοδος από το 1946 ξεκίνησε με μια "πολυκομματική περίοδο" και μια κυβέρνηση του Δημοκρατικού Κόμματος με πρωθυπουργό τον Αντνάν Μεντερές.

Μακροπρόθεσμη πολιτική και αλληγορία
Το Δόγμα Τρούμαν υποστήριξε την Αμερικανική ψυχροπολεμική πολιτική στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο πλανήτη. Το δόγμα διατηρήθηκε επειδή απευθυνόταν σε μια ευρεία πολιτιστική ανασφάλεια σχετικά με την μοντέρνα ζωή σ' ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Αντιμετώπιζε την ανησυχία της Ουάσιγκτον για το φαινόμενο ντόμινο του κομμουνισμού, επέτρεπε μια ευαίσθητη παρουσίαση από τα ΜΜΕ του δόγματος που κέρδισε την υποστήριξη και των δύο κομμάτων, και κινητοποίησε την Αμερικανική οικονομική δύναμη να εκμοντερνίσει και να σταθεροποιήσει ασταθείς περιοχής χωρίς απευθείας στρατιωτική επέμβαση. Έφερε εθνικές κατασκευαστικές δραστηριότητας και προγράμματα εκμοντερνισμού στην εμπροσθοφυλακή της εξωτερικής πολιτικής.

Το Δόγμα Τρούμαν έγινε μια αλληγορία για την έκτακτη βοήθεια να κρατηθεί ένα έθνος μακριά από την κομμουνιστική επιρροή. Ο Τρούμαν χρησιμοποίησε μεταφορές που παράπεμπαν σε ασθένεια όχι μόνο για να μεταδώσει μια αίσθηση επικείμενης καταστροφής στη διάδοση του κομμουνισμού αλλά και για να δημιουργήσει ένα "ρητορικό όραμα" του περιορισμού του, με την επέκταση μιας προστατευτικής ασπίδας γύρω από τις μη-κομμουνιστικές χώρες σε όλο τον κόσμο. Το Δόγμα απηχούσε την πολιτική της "καραντίνας του επιτιθέμενου" που ήθελε να επιβάλει ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ για να συγκρατηθεί η Γερμανική και η Ιαπωνική επέκταση το 1937 - ("καραντίνα" με τον ρόλο των αξιωματούχων της υγειονομικής υπηρεσίας στο χειρισμό μιας μολυσματικής ασθένειας). Η ιατρική μεταφορά επεκτάθηκε πέρα από τους άμεσους στόχους του Δόγματος Τρούμαν μια και στάθηκε εύκολη η μετάβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στην απευθείας στρατιωτική σύγκρουση στα επόμενα χρόνια με τις κομμουνιστικές δυνάμεις στην Κορέα και το Βιετνάμ. Με το να παρουσιάσει ιδεολογικές διαφορές με όρους ζωής και θανάτου, ο Τρούμαν μπόρεσε να μαζέψει υποστήριξη για την πολιτική του.

πηγη: https://el.wikipedia.org

12 Μαρτίου 1951: Ο Ντένις ο Τρομερός κάνει την πρώτη εμφάνισή του ως κόμικ-στριπ στις εφημερίδες.

Χάρτινος ήρωας, με μεγάλη καριέρα σε όλα τα μέσα, που γεννήθηκε από το πενάκι του σκιτσογράφου Χανκ Κέτσαμ (1920-2001).

Ο Ντένις Μίτσελ είναι ένα ξανθό αγοράκι, ηλικίας πεντέμισι ετών. Ντύνεται με φόρμες και στην κωλότσεπή του έχει πάντα μία σφεντόνα. Είναι αξιαγάπητος, αλλά και σκανδαλιάρης. Αυτός που κυρίως την πληρώνει από τα καμώματά του είναι ο ηλικιωμένος γείτονάς του, ο κύριος Τζορτζ Γουίλσον, ένας συνταξιούχος ταχυδρομικός, που το μόνο που θέλει είναι η ησυχία του.

Ο Χανκ Κέτσαμ εμπνεύστηκε τον ήρωά του από τον γιο του, Ντένις, ένα ζωηρό πιτσιρίκι ηλικίας 4 χρόνων. Η μητέρα του Άλις δεν μπορούσε να τα βγάλει εύκολα πέρα μαζί του και μια μέρα φώναξε αγανακτισμένη στον πατέρα του «Your son is a menace!». Έτσι, η φιγούρα που σχεδίασε ο Κέτσαμ πήρε το όνομα Dennis the menace (Διονύσης η συμφορά) ή όπως τον γνωρίζουμε στα ελληνικά Ντένις ο Τρομερός.

Ο Ντένις ο Τρομερός πρωτοεμφανίστηκε ως κόμικς σε 16 εφημερίδες των ΗΠΑ στις 12 Μαρτίου 1951. Αμέσως γνώρισε μεγάλη επιτυχία και οι ιστορίες του μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Η πιο γνωστή μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη έγινε το 1993 από τον σκηνοθέτη Νικ Καστλ με τον Γουόλτερ Ματάου στο ρόλο του Τζορτζ Γουίλσον.

Από το 1994 ο Χανκ Κέτσαμ άφησε το σχεδιασμό και την υλοποίηση των ιστοριών του Ντένις του Τρομερού στους βοηθούς του Ρον Φέρντιναντ και Μάρκους Χάμιλτον, οι οποίοι συνεχίζουν το έργο του και μετά το θάνατό του το 2001. Στις μέρες μας, οι ιστορίες του έχουν μεταφραστεί σε 19 γλώσσες και δημοσιεύονται σε 48 χώρες του κόσμου από 1.200 εφημερίδες.

Στο διαδίκτυο ο Ντένις έχει τον δικό του χώρο, που βρίσκεται στη διεύθυνση www.dennisthemenace.com .


ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr

12 Μαρτίου 1990: Πραγματοποιείται στο Πάντειο Πανεπιστήμιο το πρώτο ντιμπέιτ μεταξύ πολιτικών αρχηγών στην Ελλάδας.

Τη Δευτέρα 12 Μαρτίου του 1990 στο αμφιθέατρο του Πάντειου Πανεπιστημίου διοργανώθηκε το πρώτο ντιμπέιτ στην Ελλάδα.
Συντονιστής ήταν ο δημοσιογράφος Γιάννης Καψής ενώ τη διοργάνωση είχε αναλάβει το ινστιτούτο διεθνών σχέσεων του ιδρύματος.

Οι ερωτήσεις στις οποίες απάντησαν οι Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και Χαρίλαος Φλωράκης  ήταν επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής.

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τις δευτερολογίες των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων.


πηγη: tvxs.gr