Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

11 Ιανουαρίου 1897: 28 αθλητικά σωματεία αποφασίζουν την ίδρυση του τον ΣΕΑΓΣ, μετέπειτα ΣΕΓΑΣ.

Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ) είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Κλασσικού Αθλητισμου. Ιδρύθηκε επί βασιλείας Γεωργίου του Α' το 1897, πριν την έναρξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, ως αναγκαιότητα πληρέστερης οργάνωσης των τότε ελληνικών αθλητικών σωματείων, μετά τους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες που τελέστηκαν στην Αθήνα το προηγούμενο έτος. Ως αθλητικός ηγετικός φορέας 28 αρχικά σωματείων ο ΣΕΓΑΣ συνέδεσε την ιστορία του με την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού της νεώτερης εποχής. Σήμερα αριθμεί 500 αθλητικά σωματεία και περίπου 30.000 αθλητές και αθλήτριες.

Είναι η πρώτη Ομοσπονδία που ιδρύθηκε στην Ελλάδα και καλλιέργησε από την ίδρυσή του και για πολλές δεκαετίες, όλα τα αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεΐ, κολύμπι, τένις, ξιφασκία, ποδηλασία, γυμναστική, πάλη, πυγμαχία, ιππασία, σκοποβολή, τζούντο κ.α) που στη συνέχεια απέκτησαν ανεξάρτητες ομοσπονδίες. Σημειωτέο ότι στον ΣΕΓΑΣ ανήκαν και τα κυπριακά αθλητικά σωματεία κατά τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας του νησιού.

Η ίδρυση της Ομοσπονδίας ήρθε ως συνέχεια και ανάγκη για την καλύτερη οργάνωση του αθλητισμού. Πριν τους Α' Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ήδη είχαν γίνει τέσσερις Ζάππειες Ολυμπιάδες. Μέσα από αυτές φάνηκε η ανάγκη για την πιο οργανωμένη προετοιμασία των αθλητών αλλά και των αγώνων. Η αναβίωση, η ανάθεση και η επιτυχημένη τέλεση στην Αθήνα των Α' Ολυμπιακών Αγώνων είχε ως αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι να θέλουν να γυμνάζονται, να γίνονται όλο και περισσότεροι τοπικοί αγώνες σε διάφορα μέρη της χώρας, με αποτέλεσμα να ιδρυθούν νέοι σύλλογοι (37 εκείνη την εποχή) για να καλύψουν τις ανάγκες.

Ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος και ο Παναχαϊκός Γ.Σ. ήταν τα σωματεία που πρωτοστάτησαν στην προσπάθεια για την ιδρυσή του και καλύτερη οργάνωση του αθλητισμού. Όλα άρχισαν το 1895 κατά την διάρκεια διασυλλογικών αγώνων στην Πάτρα ανάμεσα στον Παναχαικό τον Πανελλήνιο, τον Παναιτωλικό Μεσολογγίου του Εθνικού ΓΣ και στη ΓΕ Πατρών, προτάθηκε από τους δυο πρώτους η ένωση όλων των συλλόγων σε μιά ομοσπονδία. Στις 25 Οκτωβρίου 1896 ο Πανελλήνιος έστειλε σε όλους τους συλλόγους της εποχής εγκύκλιο που τους καλούσε σε συνέδριο στις 11-15 και 17 Ιανουαρίου 1897 με θέμα την Ίδρυση συνδέσμου, τη ψήφιση καταστατικού και εκλογές.

Οι απαντήσεις που έφταναν στην πρόσκληση του Πανελληνίου ήταν θετικές. Πραγματικά στις 11 Ιανουαρίου 1897 ημέρα Σάββατο και ώρα 14:00 στην πρώτη συγκέντρωση στο γυμναστήριο του "Πανελληνίου Γ.Σ." ήταν παρόντες και διαπιστεύτηκαν 28 σύλλογοι. Από την άλλη μέρα Κυριακή 12 και μέχρι στις 15 Ιανουαρίου 1897 συνήλθε επίσημα το συνέδριο στην αίθουσα του φιλολογικού συλλόγου "Παρνασσός" και αποφασίστηκε η ίδρυση του ΣΕΓΑΣ και το καταστατικό του. Η απόφαση δημοσιεύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1897 στην εφημερίδα της Κυβέρνησης.

Ο ΣΕΓΑΣ καθιέρωσε την πρώτη διαβαλκανική αθλητική συνάντηση μεταξύ εθνικών ομάδων το 1928 με τους Βαλκανικούς αγώνες. Το 1934 προκηρύσσει τους 1ους "Μεσογειακούς αγώνες στίβου", οι οποίοι δεν διεξήχθησαν και το 1935 βραβεύεται από τη ΔΟΕ με το Ολυμπιακό Κύπελλο, για τις υπηρεσίες που προσφέρει στον αθλητισμό, στη διάδοση της Ολυμπιακής ιδέας, για τις διοργανώσεις διεθνών και μη αγώνων, τη συμμετοχή του σε αγώνες και ότι ήταν ο ιδρυτής των Βαλκανικών και "Μεσογειακών αγώνων". Δεν είναι η μόνη αναγνώριση και βράβευση του ΣΕΓΑΣ για την προσφορά του. Έχει βραβευθεί από Εθνικούς και Διεθνείς Αθλητικούς φορείς (Βασιλείς, Προέδρους της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργούς, Ακαδημία, Δήμους, ΔΟΕ, IAAF κ.λ.π.).

Ανέδειξε Ολυμπιονίκες, Πρωταθλητές Ευρώπης Παγκόσμιους Πρωταθλητές αθλητές που κατέρριψαν παγκόσμια ρεκόρ και πολλούς άλλους που πρωταγωνίστησαν και πρωταγωνιστούν σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Διεκδίκησε, ανέλαβε και οργάνωσε μια σειρά απο κορυφαίους διεθνείς αγώνες όπως, το 6ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα "Αθήνα '97", τους Πανευρωπαϊκούς '69 και '82, τους Πανευρωπαϊκούς κλειστού στίβου '85, το Παγκόσμιο Ε/Ν '86, τον Τελικό Γκραν Πρι '90, τους Μεσογειακούς '91, το παγκόσμιο σκυταλοδρομιών '94, το παγκόσμιο κύπελλο μαραθωνίου '95, σειρά Βαλκανικών, Μπρούνο Τζάουλι και άλλων αγώνων.

Ο ΣΕΓΑΣ μαζί με άλλες ελληνικές αθλητικές ομοσπονδίες υπάγεται διοκητικά στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, ενώ αποτελεί μέλος της Διεθνούς Αθλητικής Ομοσπονδίας.

Ο Π. Καλλιγάς δεν αποδέχτηκε την εκλογή του και ο ΣΕΓΑΣ λειτούργησε με αντιπροέδρους, τους Β. Αντωνόπουλο, Μ. Μίνδλερ και Ν. Νεγρεπόντη

11 Ιανουαρίου 1801: Με εντολή του Αλή Πασά, η κυρά Φροσύνη κι άλλες 16 Γιαννιώτισσες ρίχνονται στη Λίμνη των Ιωαννίνων και πνίγονται.


Η Κυρα-Φροσύνη (Ευφροσύνη Βασιλείου) ήταν ιστορικό πρόσωπο που τ' όνομά της συνδέθηκε με την ιστορία του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Ήταν σύζυγος του εμπόρου και προκρίτου των Ιωαννίνων Δημητρίου Βασιλείου και ανιψιά του μητροπολίτη Λάρισας και μετέπειτα Ιωαννίνων Γαβριήλ Γκάγκα.

Η Φροσύνη φημιζόταν για την ομορφιά της, το γένος της και τη μόρφωσή της. Επωφελούμενη της αποδημίας του συζύγου της στη Βενετία, άρχισε ν' αναζητά ερωτικούς συντρόφους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο γιος του Αλή Πασά Μουχτάρ, ο οποίος μάλιστα σ΄ ένδειξη μεγάλης ικανοποίησης από τον έρωτά της, της πρόσφερε το δακτυλίδι του, που του είχε κάνει δώρο η σύζυγός του. Κατά το χρόνο όμως που ο Μουχτάρ στάλθηκε από τον πατέρα του, κατά διαταγή του Σουλτάνου, εναντίον κάποιου αποστάτη στην Αδριανούπολη, η Φροσύνη αναγκάσθηκε λόγω οικονομικών δυσκολιών να πωλήσει το δακτυλίδι σε κάποιον χρυσοχόο της πόλης. Εκείνος με τη σειρά του προσπάθησε να το πωλήσει στη σύζυγο του Μουχτάρ. Έτσι αποκαλύφθηκε η όλη ιστορία που κατά τα οθωμανικά τότε έθιμα κρίθηκε μοιχεία με προβλεπόμενη ποινή αυτή του θανάτου.

Στη συνέχεια η σύζυγος του Μουχτάρ έσπευσε και ανήγγειλε στον πεθερό της Αλή πασά το γεγονός ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία της αντιζήλου της. Πράγματι ο Αλή Πασάς προκειμένου να μην εκθέσει άλλον στη εκδίκηση με την επάνοδο του Μουχτάρ μετέβη ο ίδιος νύκτα με συνοδεία στην οικία της Φροσύνης διατάζοντας τη μεταγωγή και τη φυλάκισή της. Την ίδια νύκτα συνελήφθησαν και 16 ακόμα γυναίκες των Ιωαννίνων για τις οποίες υπήρχαν στοιχεία για την ηθικά επιλήψιμη διαγωγή τους. Και για τις δεκαεπτά γυναίκες αποφασίσθηκε ο διά πνιγμού θάνατός τους στη λίμνη των Ιωαννίνων, με ταυτόχρονη σφράγιση των σπιτιών τους και δήμευση των περιουσιών τους. Μάλιστα τα δύο μικρά τέκνα της Φροσύνης εγκαταλείφθηκαν κυριολεκτικά στο δρόμο χωρίς να τολμά κανείς να τα πάρει σπίτι του, από φόβο προς τον Αλή.

Η απόφαση αυτή του Αλή Πασά εκτελέστηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1801. Όμως μία μέρα πριν την εκτέλεση, ο θείος της Φροσύνης, Μητροπολίτης Γαβριήλ, προσπάθησε με πλούσια δώρα να ζητήσει τη συγχώρεση της Φροσύνης από τον Αλή Πασά, εκείνος το μόνο που δέχθηκε ήταν να επιτρέψει την προστασία των παιδιών της Φροσύνης από τον ίδιο τον Μητροπολίτη προκειμένου να τύχουν ηθικής ανατροφής.

Όταν τα πτώματα της Φροσύνης και των άλλων 16 γυναικών εκβράστηκαν στην ακτή παραλήφθηκαν και κηδεύτηκαν, ενώ το πτώμα της Φροσύνης θάφτηκε στο Μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων. Η δε τοπική Μητρόπολη έσπευσε μάλιστα με επικήδειες τιμές να αναγορεύσει τα λείψανα αυτών σε "καλλιμάρτυρες". Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ίσως την προσπάθεια που κατέβαλε ο τότε Μητροπολίτης προκειμένου οι γυναίκες αυτές και προ πάντων η Φροσύνη να θεωρηθούν θύματα του τυράννου και όχι κατάδικοι ηθικής παρανομίας και να τύχουν συμπάθειας από το λαό.

Σημειώνεται πως, αργότερα, επί των πρώτων κυβερνήσεων του υπό ανάδειξη ελληνικού κράτους, ο Μητροπολίτης Γαβριήλ προσπάθησε να αναδείξει τη Φροσύνη και ως ηρωίδα της Επανάστασης.

Η ιστορία αυτή ενέπνευσε αφενός τη δημοτική μούσα, αφετέρου και τους Έλληνες λογοτέχνες όπως τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, ο οποίος έγραψε το 1859 ένα ποίημα αφιερωμένο σε αυτήν, επί του οποίου και βασίσθηκε ο Ζακυνθινός μουσουργός Παύλος Καρέρ και έγραψε ομώνυμη όπερα. Ενέπνευσε επίσης τον Α. Ραγκαβή και τον Σωτήρη Σκίπη, όπου στο ποίημα του τελευταίου βασίσθηκε ο Θεόδωρος Σπάθης αφήνοντας ημιτελή ομώνυμη επίσης όπερα. Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω δημοτικό τραγούδι:
Τραβάει αγέρας και βοριάς που κυματάει η λίμνηνα βγάλει τες αρχόντισσες και την Κυρα-Φροσύνη.
-Φροσύν΄, σε κλαίει το σπίτι σου, σε κλαίνε τα παιδιά σου,σε κλαίν΄ όλα τα Γιάννινα διά την ομορφιά σου.
-Φροσύν΄, σε κλαίει η άνοιξη, σε κλαίει το καλοκαίρι,σε κλαίει κι ο Μουχτάρ-πασάς με το τσεβρέ στο χέρι.